Man (!) wat is het spannend aan het worden allemaal. En gister ook weer geen tijdswaarneming. Gék wordt je d’r van. Het lokale netwerk wat niet meewerkt. Je kan je d’r op proberen voor te bereiden … maar dat is dan ook alles. Het blijft namelijk de Dakar, het blijft namelijk Zuid Amerika en het blijft namelijk een Franse organisatie.

Tóch kunnen we niet meer zonder 😃

Heel, heel, heel veel geholpen,

…en dan ook nog uitrijden.

Helaas kunnen we vandaag nog niet heel veel anders melden dan dat het weer een race tegen de klok geweest is.

Zojuist heb ik Richard gesproken en die klonk als of er niets aan de hand was maar gister en vannacht zijn er weer een hoop Dakar verhalen ontstaan. Neem dat van mij aan.

  • Zuurmond was omgegaan. Daar hebben we geholpen maar kregen we het niet voor elkaar. Op een gegeven moment hebben zij óns weggestuurd omdat het te lang ging duren
  • Vervolgens kwamen we Riwald tegen. Vast als een huis. Gelukkig kwam Janus (van Kasteren) langs dus toen hebben we Riwald met z’n tweeën los gekregen
  • Tim en Tom Coronel losgetrokken
  • Zelf een lekke band gehad.
  • Tegen de schemer binnen en toen zelf nog klussen.

Hierbij vast enkele foto’s, anekdotes volgen absoluut nog.

 

 

Bekijk hier de compilatie van alle hulp die we gegeven hebben.

Een lange verbindingsroute en dán nog eens een special.

Vier uur ’s ochtends was het team opgestaan om te beginnen aan de lange verbindingsroute. Overigens was dit de langste etappe van het hele klassement. De details moeten nog binnenkomen maar aan de beelden van RTLGP te zien gisteravond, was het weer één grote duinen partij.

Nagelbijtend spannend

Want wat zich gedurende de special afspeelde was vér boven verwachting.

Ons team heeft nagenoeg permanent met vier Nederlandse toppers in de spiegels gereden. Niemand minder dan Maurik van den Heuvel, Ton van Genugten, Janus van Kasteren en Gerrit Zuurmond zetten keer op keer de aanval.

 

Uiteindelijk is het ons tóch gelukt dit top kwartet achter ons te houden.

 

Zoals gezegd betekent een rustdag tijdens de Dakar niet per definitie een rustdag.

In het bivak werd hard gewerkt aan de truck en andere rand zaken. In Arequipa stad hebben we een brandweerkazerne bezocht waar we tevens een Holmatro set gedoneerd hebben.

 

Op Facebook hebben we een speciaal fotoalbum aangemaakt van deze Holmatro donatie. Die kan je hier bekijken.

 

 

Tijdens de Dakar betekent de rustdag: “dag waarop niet gereden wordt, maar wél gewerkt”.

 

 

Hoe is het mogelijk. Ik heb het er nog met jullie over gehad. “Note to self: dit soort zaken niet meer van te voren met jullie bespreken.” ;)

BREAKING NEWS – STOP DE PERSEN. Het Firemen Dakarteam is weer boven water.

Victims of Fesh-Fesh

 

Maar nu in een notendop de details
Raph:

Het eerste deel van de special was een deel met ongelofelijk veel fesh-fesh. Wij, de auto, binnen, buiten, onder, boven, tussen …. overal zit het. Door deze fesh-fesh zijn we een hoop tijd verloren. Helaas was op een gegeven moment het hele luchtfilter van de turbo verstopt waardoor we geen turbodruk meer hadden.

Dat probleem hadden we gelukkig redelijk snel gevonden. Hierdoor waren we nog net op tijd voor onze start van de tweede special na de neutralisatie.

Ook de start van deze tweede special verliep in eerste instantie vlekkeloos.

Totdat Richard na ongeveer 25km geen koppeling meer had.

We vermoedden de koppelingscilinder dus die hebben we direct vervangen. Helaas daarna nog geen koppeling. Na uren lang sleutelen en demonteren bleek ook daar fesh-fesh de boosdoener. De koppeling zat ook vol en daardoor vast.

Inmiddels zijn we enige tijd in het bivak. Net genoeg voor een hapje en wat water maar slapen gaat hem niet worden.

Op de val reep deze post
zojuist op de live blog van RTL GP

Zoals aangekondigd, niet de marathon etappe, maar wel een flinke. We staan weer aan de start. Maar weet je nog dat ik aangaf dat het de Dakar is. En dat alles nog kan gebeuren? Dat blijkt dus ook gebeurd …

Geen bloed, veel zweet en tranen van geluk

Dakar spanning van begin tot eind.

Geluk, kennis, kunde en een nacht noeste arbeid dat waren de ingrediënten voor de start voor de komende special.

In eerste instantie zijn we wat tijd verloren vanwege een lekke band. Grote scherpe steen over het hoofd gezien en toen was het direct raak.

“Zonde van de tijd, maar geen man over boord”

Een ervaring rijker,

Helaas ging het vervolgens wel écht fout.

In een smalle geul van een bredere canyon kwam de zijkant van die geul té snel en té stijl omhoog waardoor de truck in de vaart gekanteld is.

Tuurlijk is er de nodige schade: lampen, raam, elastieken, zeil, spiegel. Gelukkig allemaal materiaal en verder niks aan het team.

Uiteindelijk zijn we er gelukkig tóch weer uitgekomen. Overigens hebben we van deze struggle video materiaal dus hou onze Facebook in de gaten. Dat zullen we later vandaag online zetten.

Maar nu eerst naar de start van de vierde

 

 

Special stage 4
Het eerste gedeelte van de marathon etappe … het monster van de Dakar.

De marathon houdt in dat het team vanavond in een afgesloten bivak overnacht, dus zonder enige vorm van technische assistentie/ondersteuning. En vervolgens morgen via een andere route weer terug naar Arequipa.

Quote van de organisatie:
“One day after gruelling stage 3 turned the general classification on its head, the competitors face another big challenge to get to Moquegua or Tacna. Stage 4 is a marathon stage, in which participants will be unable to call on their assistance crews to repair their vehicles in the bivouac. Competitors will have to take good care of their machines… or pay the…”

De marathon ziet er dan als volgt uit:

  • 10 januari
    • Arequipa > Tacna
    • Liaison > 259 km – Special > 405 km
  • 11 januari
    • Tacna > Arequipa
    • Liaison > 197 km – Special > 517 km

We staan vandaag als 18e op de startlijst, en over een klein uurtje gaan de eerste truck teams weer op pad.

Van San Juan de Marcona naar Arequipa. In totaal 799 kilometer waarvan 331 Special Stage. En speciaal was de stage zeker.

Rustige start van de dag,

Truck zonder noemenswaardige schade binnen.

Ton Markwat: De wagen is zonder noemenswaardige schade binnengekomen van stage 2. Toch hebben we de truck helemaal nagelopen. Er waren wat twijfels over de v-bak maar na het demonteren van alle aandrijfassen en alles goed gecontroleerd te hebben werd hij toch weer goed gekeurd 😉

Verder wat aanpassingen aan de gordels van de jongens gedaan zodat ze wat beter en vaster zitten. En verder nog het reguliere onderhoud gedaan. Toen we klaar waren was het inmiddels weer 2 uur geweest. 😱

De volgende ochtend konden we voor Dakar omstandigheden rustig opstarten.

Stage 3 was lang … heel lang,
San Juan de Marcona naar Arequipa –> Liaison: 467 km – Special: 331 km

Het was (voor het thuisfront) niet zeker of de irritrack gerepareerd zou zijn. Dit betekende dat we waarschijnlijk weer alleen van de start op de hoogte zouden zijn.

En gedurende de eerste uren lijkt het er inderdaad op dat we geen doorkomsttijden van de WP’s te zien krijgen.

Des te groot was de verbazing toen de WP’s in eens wél doorkwamen.
En wat zagen we bij WP3?!?!

Een 11de (!) doorkomsttijd bij WP3!
Maar zoals gezegd het was een lange, lange etappe. Er kan nog van alles gebeuren, het blijft natuurlijk de Dakar.

Gisteravond laat hebben we vernomen dat we weer de finish gehaald hebben. Wat een prestatie, wat een respect!

Vervolgens was de rit naar het bivak ook nog een paar uur dus de mannen zullen wel uitgeput zijn. Later vandaag zullen we proberen meer details van de 3de etappe bij jullie te krijgen.

En dan dit,

Onderschat nooit de waarde én de kracht van plezier, humor en een glimlach ;)

We hadden jullie natuurlijk nog de details beloofd over de meer dan Dakar-waardige tweede special stage. Ik zal jullie niet langer ophouden …

Zand, duinen en vast …

Het was echt een hele zware etappe, althans dat vond deze onervaren navigator😂.

We begonnen gelijk met een zware duinenpartij, heel lastig navigeren. Na 5km eerste keer vast door verkeerde versnelling, dan sta je dus gelijk echt vast. Banden afgelaten naar 1bar en Richard reed hem er weer uit.

Hadden we later nog een keer toen we heel stijl omhoog stonden, wiel gelijk 80cm ingegraven dus we dachten alle 3 dat wordt wachten op een “sleepje”. Maar ook weer banden afgelaten en weer eruit! Jammer dat we de foto’s van het lokale publiek niet hebben. Die moeten fantastisch zijn.

In dat zelfde stuk had ik (Raph dus) snel door dat we een waypoint niet hadden opgepikt. Dat kan omdat je vaak door de duinen nét buiten de koers zit.

Dus ik zeg ” … terug; die kant op … “

En bam we hadden hem. En een goed gevoel ;)

Heel veel moeilijke duinen gehad waarvan je echt denkt hoe is het mogelijk om daar met een truck tegenop te rijden; bam bam bam De Groot doet het! Ongelofelijk.

Daarna 150km van die kl*te paden en strand. De wagen stuiterde enorm en je kon zelfs de cabine af en toe horen kreunen oe en ah.

Daarna de moeilijkste duinpartij tot nu toe, 1 waypointje was ff lastig te vinden, heeft wat tijd gekost maar ook gevonden. Dus alle waypoints gepakt.

ECHT TOP TOP TOP, ZO BLIJ

De tweede etappe, en wat voor etappe.

We hebben nog niet alle details binnen maar bij de trucks ging het er bizar aan toe.

Bijgaand de eerste details,

Want er zullen er vast nog wel een paar volgen.

  • Martin te Brinke heeft weer een flinke crash gehad. Iedereen is in orde maar de truck is enorm beschadigd
  • Ton van Genugten is zonder voorruit over de finish gekomen
  • MAZ is gecrasht maar komt als nog goed over de finish
  • William de Groot heeft na zijn ogenschijnlijk kleine crash (in de eerste etappe) vandaag moeten opgeven
  • … en bij het Firemen Dakarteam deden de waypoints het weer niet

Vandaag een herhaling van stappen voor het Firemen Dakarteam. Want gister was dus opgemerkt dat we problemen hadden met de irritrack (tijdwaarneming) waardoor we de waypoints niet konden zien. Hoewel er een nieuwe aangesloten was hadden ze deze nog niet kunnen koppelen.

Met alle pechgevallen die de revue passeerden, en de ontbrekende waypoints van ons team, was het voor de thuisblijvers weer een nagelbijtende avond.

 

MAAR ZE ZIJN WEER BINNEN!

 

Als 20ste notabene; een plekje hoger ten opzicht van gister dus. TOP.

Morgen meer details, foto’s en verhalen over
etappe 2 Pisco – San Juan de Marcona.

We zijn gestart.

247 Kilometer verbindingsroute naar Pisco, en 84 kilometer special rondom Pisco.

Kort maar krachtig,

En duidelijk.

Dit was echter alleen de mededeling met betrekking tot de verbindingsroute. Niet de special. Die liet nog wel even op zich wachten.

Om kwart over negen Nederlandse tijd (5 uur later dus) vertrok Nikolaev van Kamaz voor zijn eerste special. Het rondje Pisco van 84 kilometer.

En toen was het eigenlijk wachten. Want hoewel er starttijden in het schema staan, weet je helaas (bij een Franse organisatie) nooit exact of de teams ook daadwerkelijk op tijd starten. En dus weet je ook nooit precies hoe laat je ze bij het eerste waypoint kan verwachten.

In een tabel ziet dat er als volgt uit.

Overigens:
WP1 / WP2 / WP3 etc zijn waypoints
DSS is Depart SpecialStage (start)
ASS is Arrive SpecialStage (finish)
Het is “maar” 84 kilometer,
Maar dan wel alleen maar duinen.

We hadden dus gezien dat ze gestart waren. Er stond namelijk een starttijd in de DSS kolom. Maar vervolgens werd het stil.

Heel, heel lang stil.

De eerste waypoints van de concurrenten passeerden de revue. Er volgden er meer en meer, en meer op één team na. Dat gebeurde ook met het tweede waypoint en uiteindelijk zelfs met de finish (ASS). Bij het Firemen Dakarteam bleven de waypoints echter angstig leeg.

Lang hebben we moeten wachten maar uiteindelijk bleken ze alsnog gefinisht te zijn en kwam de verlossende boodschap van Raph:

“We gingen echt mega goed; 4 trucks ingehaald maar op het laatst 13km verkeerd
gereden daarom slechter dan had gekund”

Tevens bleek er onderweg storing in de tracking apparatuur waardoor deze niet realtime uitgelezen kon worden. Vandaar dat we dus niet zagen dat de waypoints wel gehaald werden. Uiteindelijk zijn we 21ste van de 41 geworden en da’s lang niet slecht voor een eerste special stage.

“MAAR WEL DE EERSTE DAF!”

Bijgaand de finish tabel. Overigens zie je hier ook in dat we WP2 gemist hebben. Helaas, maar geen man over boord, zelfs de beste teams missen er wel eens eentje ;) he, Gerard (de R.) ;)

En hierbij even extra credits naar Niels de Jong voor de eerste actie foto’s van ons team.

Dank je wel, Niels!